default_mobilelogo

 

Het was mijn eerste reflex camera, een minolta 5. Er was een 35-70 mm lens en een 75-200 mm lens bij.

Via een kennis van mijn buurvrouw kwam ik in contact met de fotoclub. Aangezien ik met voetballen m'n knieĆ«n vernield had, besloot ik me aan te sluiten bij de fotoclub. In de begin jaren was ik een echte amateur. Als ik sport gefotografeerd had, was het eindresultaat meer het einde van de actie (of zelfs erna) dan het juiste moment. Ik bleef echter volhouden, en langzaam aan werd het resultaat beter. In 2004 kocht ik er nog een reflex camera bij, een koopje tweedehands. Ik bleef verstokt bij het analoge tijdperk hangen.

In de tussentijd was de fotoclub bijna ten onder gegaan aan afhakende leden, tot we er nog maar 4 leden hadden.

Samen met de overgebleven leden hebben we toen voor vernieuwing gezorgd. Via een flyer probeerden we om de club onder de aandacht te krijgen. Dit lukte goed en al snel kwamen er nieuwe leden bij. Dit waren allen leden met een digitale camera. Het was een verrijking voor de club. Ieder "oud lid" kwam op kousenvoeten af met een nieuw digitaal toestel.

Mijn eerste digitaal toestel was een minolta D5. Ik bleef echter vooral analoog fotograferen. Het werk aan de computer zei me niet veel en mijn vrije tijd werd door de opgroeiende kinderen ook beperkt. Ik ging bijna nooit meer fotograferen, continu dienst, kinderen die volleybal spelen, ikzelf die nog een ploeg trainde, kortom er bleef niet veel meer over. De weinige keren dat ik er opuit trok, vond ik het resultaat wel beter en beter worden. In 2009 heb ik mij dan een nieuw toestel gekocht de Sony Alpha 700. Eindelijk heb ik nu een snel toestel waarmee zelfs sport doenbaar is. Ik fotografeer nu alles wat er mogelijk is, sport, natuur, landschappen en pj.

Terug naar smoelenboek